KörEbE Hakkında
KörEbE, bakıldığı hâlde fark edilmeyenin izini süren bağımsız bir anlatı alanıdır.
Bazı şeyler gözümüzün önündedir; yine de görülmez. Bazı sözler duyulur ama işitilmez. Bazı insanlar, hikâyeler ve hakikatler ise kalabalığın içinde sessizce kaybolur.
KörEbE, tam da bu kayboluşun başladığı yerde doğdu.
Burada müzik yalnızca dinlenmez; bir hafızayı taşır. Kitaplar yalnızca okunmaz; suskun bırakılan meselelere kapı açar. Bir cümle bazen uzun bir metnin söyleyemediğini söyler. Bir kavram, yıllardır doğru sandığımız bir düzenin üzerindeki örtüyü kaldırabilir.
Bu nedenle KörEbE tek bir türe, tek bir konuya ya da tek bir anlatım biçimine bağlı değildir. Düşünce, kitap, müzik, sözlük, söz ve yazı; aynı arayışın farklı yollarıdır. Her biri insana, topluma, adalete, hafızaya ve anlamını giderek kaybeden dünyaya başka bir yerden bakar.
Burada hazır cevaplar dağıtılmaz.
Çünkü bazı soruların hemen cevaplanması değil, önce hakkıyla sorulması gerekir. Bazı yaralar açıklanarak değil, görülerek anlaşılır. Bazı hakikatler ise yüksek sesle konuşmaz; insanın içinde uzun süre bekler.
KörEbE kusursuzluk iddiası taşımaz. Çelişkiden, eksiklikten ve yarım kalmışlıktan kaçmaz. İnsanı olduğu gibi görmeye çalışır: İyiliğiyle ve zaafıyla, cesaretiyle ve korkusuyla, hatırladıklarıyla ve unutmayı seçtikleriyle…
Bu alan bir vitrin olmak için kurulmadı.
Unutulanı hatırlamak, sıradanlaştırılanı yeniden sorgulamak ve gürültünün örttüğü sesi duyulur kılmak için kuruldu. Bazen bir şarkıyla, bazen bir kitapla, bazen yalnızca tek bir cümleyle…
KörEbE, görünmeyeni aramaz.
Herkesin gördüğü hâlde sustuğu yere bakar.
Görmezden gelinen ne varsa, burada sesi var.