Makaleler

Bu makale, Doğu Akdeniz’de derinleşen jeopolitik rekabeti uluslararası hukuk, deniz yetki alanları, enerji güvenliği ve büyük güç siyaseti bağlamında analiz etmektedir. Türkiye–Yunanistan anlaşmazlığının ABD’nin denge politikası, İsrail–GKRY güvenlik iş birliği, Avrupa Birliği’nin seçici hukuk uygulamaları ve Rusya ile Çin’in dolaylı etkileriyle çok katmanlı bir güç mücadelesine dönüştüğü savunulmaktadır. Türkiye’nin askerî caydırıcılığı, enerji koridorlarındaki konumu, çok eksenli diplomatik esnekliği ve hukuki argümanları bölgesel güç mimarisinin temel unsurları olarak değerlendirilmektedir.

This article examines US–Israel relations at the intersection of global power competition, economic interests, and security strategy rather than reducing them to a single domestic-lobby explanation. It compares American hard-power-centered alliance management with China’s infrastructure, finance, and sharp-power practices, developing the concepts of “American hesitation” and “Chinese hesitation.” Through cases spanning Turkey, the Gulf, Europe, the Global South, and the Palestinian question, the study argues that both powers face distinct…

Bu makale, Çin’in yükselişini yalnızca güç dağılımındaki değişim olarak değil; üretim ağları, teknoloji standartları, enerji güvenliği, deniz yolları, kritik mineraller, askerî caydırıcılık ve küresel yönetişim normlarının dönüşümü olarak ele almaktadır. Çin’in parti-devlet mimarisi, devlet kapitalizmi, teknolojik egemenlik arayışı, Kuşak-Yol Girişimi, Tayvan ve Güney Çin Denizi krizleri ile ABD, Rusya, Avrupa, Afrika, Ortadoğu ve Türkiye bağlamındaki stratejik ilişkileri bütünlüklü biçimde değerlendirilmektedir. Temel sav, Çin’in düzeni bir anda yıkmaktan çok mevcut boşlukları…

Bu makale, Mali, Burkina Faso, Nijer ve Çad hattını Sahel’de kalıcılaşan güvenlik krizinin dört işlevsel düğümü olarak incelemektedir. Temel iddia, bölgenin geçici bir terör krizi olarak değil; zayıf devlet kapasitesi, gölge egemenlik, kaynak güvenlikleşmesi ve dış aktör bağımlılığının birlikte ürettiği kalıcı bir Soğuk Kaos güvenlik rejimi olarak kavramsallaştırılması gerektiğidir. Çalışma, silahlı grupların devletimsi otorite pratiklerini, Fransa sonrası egemenlik söylemini, Rusya ve Çin merkezli işlemsel bağımlılıkları ve Türkiye’nin orta ölçekli aktör…

Bu çalışma, Türkiye’nin Afrika politikasındaki dönüşümü Somali ve Nijerya örnekleri üzerinden analiz etmektedir. Somali, insani diplomasiyle başlayıp güvenlik, enerji, arabuluculuk ve kurumsal kapasiteye uzanan derinleşmiş ortaklık modelini; Nijerya ise savunma, ticaret ve kurumsal anlaşmalar eksenindeki seçici stratejik genişlemeyi temsil etmektedir. Makale, Türkiye’nin kıtaya yönelik yaklaşımının yumuşak güç odaklı açılım siyasetinden çok katmanlı ve jeopolitik bir ortaklık mimarisine evrildiğini ileri sürmektedir.

Bu analiz, ABD ile İran arasında ilan edilen çerçeve mutabakatı kısa vadeli taktik rahatlama ile azami stratejik hedeflerin gerçekleşmemesi arasındaki gerilim üzerinden okumaktadır. ABD’nin rejim değişikliği, nükleer tasfiye, füze kapasitesinin sınırlandırılması ve Hürmüz’ün koşulsuz geçiş rejimine dönmesi gibi hedefleri alamadığı; İran’ın ise Hürmüz’ü pazarlık kaldıracına dönüştürerek yaptırımlar, bloke varlıklar ve petrol muafiyetlerini masaya taşıdığı savunulmaktadır. İsrail’in mutabakata taraf olmaması ve askerî otonomi iddiası, anlaşmanın sürdürülebilirliğini belirleyen üçüncü eksen olarak incelenmektedir.

Bu çalışma, ABD’nin Avrupa üzerindeki güvenlik, ticaret, teknoloji ve ekonomik güvenlik baskısının Avrupa’yı Çin’e yaklaştırmadığını; buna karşılık Çin’den tam kopuşun maliyetini yükselttiğini savunmaktadır. Makalenin temel iddiası, ortaya çıkan yeni ilişkinin normatif bir yakınlaşma değil; güvenlikte mesafe, ekonomide angajman ve sanayide korunmanın aynı anda yürüdüğü zorunlu seçici normalleşme biçimini ürettiğidir. Çalışma, risk azaltımı ile zorunlu seçici normalleşme arasında analitik bir ayrım kurmaktadır: ilki Avrupa Birliği’nin ilan edilmiş stratejik dili, ikincisi ise…

Bu çalışma, 1956 Süveyş Krizi ile 2026 Hürmüz krizini yüzeysel benzerlikler üzerinden değil, dar deniz geçitlerinin jeopolitik olarak baskı aracına dönüştürülmesi bakımından karşılaştırmaktadır. Temel sav, her iki vakada da su yolunun yerel bir ihtilaf sahasından çıkarak egemenlik, geçiş rejimi, enerji güvenliği, hukuk ve büyük güç rekabetinin kesiştiği küresel bir baskı düğümüne dönüştüğüdür. Çalışma, Süveyş’te İsrail’i doğrudan kurucu aktör, Hürmüz’te ise fiilî boğaz baskısını uygulayan taraf olmamasına rağmen krizi doğuran savaş…

Bu analiz, İran-ABD-İsrail savaşı boyunca Donald Trump’ın açıklamalarının piyasa nezdindeki yön verici gücünün nasıl aşındığını incelemektedir. Savaşın ilk döneminde tehdit, erteleme ve müzakere mesajları güçlü jeopolitik sinyaller olarak fiyatlanırken, kısa aralıklarla değişen söylem piyasaların sözün içeriğinden çok tutarlılığına ve kalıcılığına odaklanmasına yol açmıştır. Çalışma, ekonomik politika belirsizliği, jeopolitik risk ve kurumsal iletişim literatüründen hareketle, başkanlık sözünün hâlâ manşet ve kısa vadeli fiyat hareketi ürettiğini; ancak güvenilir bir çıpa olma kapasitesinin…

Bu analiz, ABD-İsrail hattının İran’a karşı kara unsuru içeren daha ileri bir askerî safhaya geçmesi hâlinde Babülmendeb’in Hürmüz’ü tamamlayan ikinci bir baskı sahasına dönüşme ihtimalini değerlendirmektedir. Tam ölçekli işgalden çok kıyı, ada ve enerji düğümlerine dokunan sınırlı kara-deniz hibrit operasyonlarının daha gerçekçi olduğu; İran’ın ise karşı tarafın alternatif lojistik ve enerji koridorlarını pahalılaştırmaya dönük bir deniz inkârı stratejisine yönelebileceği savunulmaktadır. Çalışma, Husi kapasitesi, Kızıldeniz ticaret akışları, koalisyonun karşı-İHA ve eskort…

This article examines Donald Trump’s 13 October 2025 speech at the Knesset through discourse analysis, ethical-political critique, and international law. It argues that the language of peace reconstructed the instruments of war, legitimized violence, and absolved perpetrators through a contemporary form of bloodwashing. By analyzing the exclusion of Palestinian civilians and the construction of unilateral victimhood, the study shows how peace can be transformed from a moral principle into a…

Bu çalışma, Donald Trump’ın 13 Ekim 2025 tarihli Knesset konuşmasını söylem analizi, etik-politik değerlendirme ve uluslararası hukuk perspektifleriyle incelemektedir. Konuşmada savaş araçlarının, şiddetin meşruiyetinin ve failin aklanmasının barış diliyle yeniden üretildiği; “barışın mimarı” söyleminin bloodwashing mekanizmasına dönüştüğü savunulmaktadır. Filistinli sivillerin görünmezleştirilmesi, tek taraflı mağduriyet kurgusu ve etik asimetrinin kurumsallaşması üzerinden barışın bir değer olmaktan çıkıp meşruiyet pazarlama aracına dönüşümü tartışılmaktadır.

Bu makale, 7 Ekim 2023 sonrasında uluslararası medyada hızla dolaşıma sokulan ve daha sonra kanıtsız olduğu ortaya çıkan “bebek başı kesme” iddiasını propaganda, dezenformasyon ve kamuoyu yönetimi bağlamında incelemektedir. İddianın resmî aktörler, medya kuruluşları, sosyal platformlar ve kültürel figürler aracılığıyla nasıl küreselleştiği; İsrail’in Gazze’deki askerî operasyonlarına meşruiyet üretme işlevi ve sonradan yapılan düzeltmelerin ilk algıyı neden ortadan kaldıramadığı analiz edilmektedir. Çalışma, dijital çağda hakikatin kırılganlığı ile Hasbara’nın ulus-aşırı etkisini ortaya…

Bu makale, Donald Trump’ın 29 Eylül 2025 tarihinde açıkladığı Gazze planını Soykırım Sözleşmesi, Cenevre Sözleşmeleri, BM Antlaşması, ICJ kararları, ICC Roma Statüsü, yeniden inşa ve tazmin yükümlülüğü ile kendi kaderini tayin hakkı ışığında eleştirel biçimde incelemektedir. Çalışma, planın İsrail’in sorumluluklarını üçüncü aktörlere devrettiğini, mağdurları edilgenleştirdiğini ve adaletin yerine ekonomik projeler koyduğunu savunmaktadır. Sonuçta plan, hukuken meşru bir barış önerisinden çok suç sonrası aklama ve cezasızlık mekanizması olarak değerlendirilmektedir.

Bu çalışma, 2025 yılında Binyamin Netanyahu’nun Birleşmiş Milletler Genel Kurulu konuşmasının Gazze’deki sivillere hoparlörlerle zorla dinletilmesi olayını incelemektedir. Eylem; propaganda faaliyeti olmanın ötesinde psikolojik şiddet, kolektif cezalandırma ve insan onuruna yönelik sistematik saldırı bağlamında değerlendirilmektedir. Modern askerî yayın araçları ile tarihsel otoriter propaganda teknikleri arasındaki benzerlikler üzerinden iletişimin bir tahakküm ve sembolik işkence aracına dönüşümü tartışılmaktadır.

This study examines the 2025 incident in which Benjamin Netanyahu’s United Nations speech was forcibly broadcast through loudspeakers to civilians in Gaza. It argues that the act exceeded ordinary propaganda and constituted psychological violence, collective punishment, and an assault on human dignity within the framework of international law. By comparing modern military broadcasting practices with historical authoritarian propaganda vehicles, the article explores the continuity between communication, domination, and symbolic torture.

Bu çalışma, ABD’nin İran’a yönelik nükleer politikasını evrensel ve eşitlikçi bir silahsızlanma yaklaşımından ziyade nükleer kapasite üzerindeki tarihsel ayrıcalığın korunması bağlamında incelemektedir. NPT, TPNW, CTBT, INF, Open Skies, JCPOA ve New START çerçeveleri üzerinden Washington’un nükleer düzen içindeki merkezî konumu ile İran’a yönelttiği baskı arasındaki normatif çelişki analiz edilmektedir. Temel sav, sertliğin nükleer silahların ahlaken reddinden çok küresel güç hiyerarşisinin sürdürülmesine hizmet ettiğidir.

Bu analiz, Joe Kent’in ABD’nin Türkiye ile İsrail arasında olası bir çatışmada İsrail’in yanında daha rahat yer alabilmek için NATO’dan çıkabileceği yönündeki çerçevesini eleştirel biçimde değerlendirmektedir. Çalışma, Washington’ın İsrail lehine hareket etmek için ittifaktan ayrılmasının zorunlu olmadığını; NATO’dan çıkışın Türkiye’ye karşı güç kullanımına hukukî meşruiyet sağlamadığını ve böyle bir kopuşun ABD’nin iç hukukunda, transatlantik ilişkilerde ve bölgesel stratejide ağır maliyetler doğuracağını savunmaktadır. Asıl dikkate alınması gereken riskin açık savaş senaryosundan…

Bu analiz, Holokost hafızasının ve antisemitizm yaftasının İsrail’in askerî ve siyasal eylemlerine yönelik eleştirileri etkisizleştiren söylemsel bir kalkan olarak kullanılmasını incelemektedir. Gazze’deki sivil kayıplar, altyapı yıkımı, gazeteci ve yardım çalışanı ölümleri ile 2026 ilkbaharındaki kamuoyu verilerini birlikte değerlendirerek bu meşruiyet mekanizmasının aşındığını savunmaktadır. Çalışma, tarihsel hafızaya saygı ile güncel devlet şiddetinin eleştiriden muaf tutulması arasındaki ayrımı görünür kılmaktadır.

Bu makale, uluslararası müdahaleler ve silahlı çatışmalar sonrasında ortaya çıkan lider değişimlerinin politik ve hukuki sorumluluğu ortadan kaldırıp kaldırmadığı sorusunu incelemektedir. Çalışma, devletlerin kriz ve askerî müdahaleler sonrasında sorumluluğu bireysel liderlere yükleyerek kurumsal sorumluluğu yeniden çerçeveleme eğilimini analiz etmektedir. Araştırma, karşılaştırmalı vaka analizi yöntemi kullanarak beş önemli uluslararası müdahaleyi incelemektedir: Irak’ın 2003 yılında işgali, Vietnam Savaşı, Afganistan müdahalesi, Libya operasyonu ve Gazze’deki askerî operasyonlar. Bu vakalar; müdahale gerekçeleri, uluslararası hukuk…

Bu makale, çağdaş küresel düzenin belirsizlik, kriz ve çatışma biçimlerini açıklamak amacıyla Soğuk Kaos kavramını analitik bir çerçeve olarak önermektedir. Kavram, belirsizliğin kurumsallaştığı, krizlerin normalleştiği ve çatışmanın düşük yoğunluklu fakat sürekli biçimler aldığı özgül bir yönetişim rejimini tanımlamaktadır. Çalışma Soğuk Kaos’u hibrit savaş, gri bölge çatışmaları, risk ve kontrol toplumu ile Yeni Savaşlar yaklaşımıyla karşılaştırmakta; ekonomik, teknolojik ve siyasal alt tipler ile operasyonel göstergeler önermekte ve dijital haklar, veri egemenliği…

Bu makale, modern organizasyonlarda yaygın biçimde gözlenen fakat literatürde yeterince adlandırılmamış Kurumsal Enformasyon Erozyonu (KEE) olgusunu kavramsallaştırmaktadır. KEE, bilgi akışının yatay, dikey, kültürel, politik, yapısal ve teknolojik mekanizmalar nedeniyle kademeli biçimde bozulması, eksilmesi veya çarpıtılmasıdır. Çalışma bu sürecin finansal, operasyonel ve psikososyal sonuçlarını analiz etmekte; karar alma, kurumsal yönetişim, kültür ve insan sermayesi üzerindeki etkilerini tartışmakta ve teşhis ile önlemeye yönelik uygulanabilir öneriler sunmaktadır.

ABD’nin üstünlüğünü korumaya çalışırken kendi liderliğini mümkün kılan ittifak, güven, kurum ve meşruiyet kaynaklarını tüketme riskini “hegemonik otofaji” kavramıyla açıklar.

Bu makale, 2025 Nobel Barış Ödülü’nün María Corina Machado’ya verilmesini yalnızca bireysel bir onurlandırma olarak değil, Latin Amerika’daki güç dengelerine müdahale eden planlı bir yumuşak güç hamlesi olarak değerlendirmektedir. Venezuela’nın enerji kaynakları, Çin ve Rusya ile ilişkileri, rejim değişikliği söylemi ve Batı merkezli ahlaki meşruiyet üretimi birlikte analiz edilmektedir. Çalışma, Nobel kurumunun barış kavramını yaptırım, siyasi izolasyon ve kamuoyu mühendisliği için normatif bir zemine dönüştürebildiğini savunmaktadır.

This article argues that the 2025 Nobel Peace Prize awarded to Venezuelan opposition leader María Corina Machado should be understood not only as an individual honor but as a strategic soft-power intervention in Latin American politics. It situates the award within historical patterns of selective moral legitimacy, Venezuela’s energy importance, and its relations with China and Russia. The study conceptualizes the Nobel institution as a normative platform that can prepare…

Bu analiz, Türkiye–ABD ilişkilerini ne kesintisiz bir stratejik ortaklık ne de yalnızca krizlerden oluşan bir çatışma tarihi olarak ele almaktadır. İlişkinin temel yapısını; ortak güvenlik ihtiyaçlarıyla sürdürülen kurumsal yakınlık ile egemenlik, yakın çevre, terörle mücadele, savunma tedariki ve yaptırımlar konularında kalıcılaşan güvensizlik arasındaki gerilim üzerinden açıklamaktadır. Çalışma, iki ülkenin aynı bölgesel dosyaları farklı önceliklerle okumasının ilişkiyi dönemsel değil yapısal olarak kırılgan hâle getirdiğini savunmaktadır.

Bu çalışma, Donald Trump’ın son dönemde belirginleşen saldırgan ve norm zorlayıcı siyasal tarzını klinik bir teşhis diliyle değil, siyasal psikoloji, demokratik gerileme ve uluslararası norm erozyonu literatürü üzerinden incelemektedir. Makalenin temel argümanı, Trumpizm’in yalnızca popülist bir siyasal üslup olmadığı; aynı zamanda kurumları açıkça yıkmadan aşındıran, hukuku tamamen askıya almadan araçsallaştıran ve uluslararası sistemi yüksek sesli fakat düşük etkili tepkilere mahkûm eden bir Soğuk Kaos mantığı ürettiğidir. Bu kavram, açık rejim…

Bu analiz, ABD ile Avrupa Birliği arasındaki ilişkinin kopmadığını; fakat ortak değerlerin kendiliğinden ürettiği bir ittifaktan çıkarak sürekli yeniden müzakere edilen bir ortaklığa dönüştüğünü savunmaktadır. Kurumsal kanallar, NATO ve ticari bağlar devam ederken normatif güven ve ortak yön duygusu zayıflamaktadır. Güvenlikte birlikte kalma zorunluluğu, ekonomide sert pazarlık, teknolojide norm koyma rekabeti ve jeopolitikte dosyaya göre değişen seçici hizalanma aynı anda işlemektedir. Bu nedenle çalışma, güncel transatlantik dönüşümü basit bir çatlak…

Bu çalışma, Amerika Birleşik Devletleri’nin “güvenilir müttefik” imgesinin aşınmasını yalnızca güç dağılımındaki değişimle değil, gücün kullanım tarzındaki dönüşümle açıklamaktadır. Temel argüman şudur: Soğuk Savaş sonrasında sistem kurucu ve düzen yöneticisi olarak hareket eden ABD, özellikle son yirmi yılda giderek daha fazla işlemci, maliyet devreden ve seçici hukukilik üreten bir hegemonya tarzına yönelmiştir. Donald Trump dönemi bu dönüşümün başlangıcı değil, hızlandırıcısı ve en görünür biçimidir. Makale, ittifak güvenilirliği, caydırıcılıkta inandırıcılık ve…

Bu çalışma, İran’da dışarıdan teşvik edilen rejim değişikliği beklentilerinin neden tekrarlandığını, buna karşın neden sürdürülebilir bir siyasal dönüşüme nadiren evrildiğini açıklamayı amaçlar. Otoriter dirençlilik ve darbeye karşı koruma literatürünü güvenlikleştirme ve kolektif hafıza yaklaşımlarıyla birleştirerek, 2009 ve 2022 kriz döngüleri üzerinde süreç izleme ve yapılandırılmış-odaklı karşılaştırma mantığıyla altı katmanlı bir “yapısal bariyer” modelini sınar. Bulgular, çift hatlı zor aygıtı mimarisinin, seçkin teşviklerinin ve dış stratejik bağlantıların eşzamanlı biçimde koordinasyon maliyetini…

Modern Fransız jeopolitiği, General De Gaulle döneminden bu yana inşa edilen stratejik otonomi iddiası ile Afrika üzerindeki neo-kolonyal vesayet sistemi arasındaki simbiyotik ilişkiye dayanmaktadır. Ancak 2020’li yıllar, bu ilişkinin Sahel kuşağında dramatik biçimde çözüldüğü tarihsel bir kırılma anına işaret etmektedir. Bu çalışma, Fransa’nın enerji güvenliğinin temel dayanağı olan uranyum kaynakları üzerindeki denetimini kaybetmesiyle tetiklenen ontolojik güvensizlik hâlini incelemektedir. Dünya-Sistemleri Teorisi ve post-kolonyal literatür ışığında çalışma; Fransa’nın enerji ve finansal refahının…

Kuşak ve Yol, IMEC, Orta Koridor, Kalkınma Yolu, CPEC, INSTC ve Zengezur/TRIPP üzerinden Türkiye’nin ağ-kurucu güç arayışını inceleyen araştırma makalesi.