Fikir

anın dilini evrensel diye dayatır. İnsan soyut bir boşlukta yaşamaz. Bir dilde ağlar, bir kültürde utanır, bir sofrada paylaşmayı öğrenir, bir hafızadan cesaret alır. Evrensel insanlık fikri değerlidir; fakat o fikir ancak sahici yerel aidiyetler üzerinden hayata geçer. Kendi annesinin gözyaşını anlamayanın insanlık acısını anlaması kolay değildir. Kendi komşusunun hakkını gözetmeyen, yeryüzünün adaletini savunurken s. 26

. Kimlik inşası ise süreklilik ister. Aynı kavram farklı yaşlarda tekrar açılmalı, farklı mecralarda yeniden işlenmeli, farklı insan tiplerine ulaşmalıdır. Çocuk için masal olan şey genç için roman, yetişkin için fikir kitabı, akademi için araştırma konusu, şehir için mimari hafıza olabilir. Böyle bir süreklilik kurulmadığında toplum kendi değerlerini her nesle yeniden ve aceleyle anlatmak s. 30