NEFİSNAME: İÇ KUSAN KAN DESTANI
İçimdeki insafı kökünden söküp attım, Merhamet beşiğinde zehirleri ben tattım. Ateşin tam kıyısı, zemheriyle titrerim; Kendi çukurum için kardeşimi iterim. İnim inim ağlarken yaşımı hicvederim, Sağır olmuş yürekle kelâmı hiç ederim. Aczime gülüp geçen taştan bir heykel kaldım, Lâl olmuş diller ile koca bir vebâl aldım. Dile düşen kelime kalbe işlemiyorsa, Hak’tan vurduğum o dem […]