Mahalle

ültecinin yorgun adımı da bu dünyanın hakikatidir. Bir toplumu yıkan şey salt dış saldırı değildir. İçerideki adaletsizlik, gösteriş, yalan, tembellik ve kibir surları içeriden çözer; bunu görmek insanın kendi mahallesine bakmasını gerektirir. Diriliş, başkasının düşüşünü beklemek değildir. Kendi ayağa kalkma sorumluluğunu üstlenmektir. s. 260

değil, öfkesini adalete dönüştürmeye. Kendini üstün görmeye değil, kendini hesaba çekmeye. Bu yol kolay olmayacak. Çünkü kolay olan unutmak. Kolay olan tüketmek. Kolay olan başkasını suçlamak. Kolay olan kendi mahallesinin yanlışına susmak. Kolay olan parlak cümlelerle ağır sorumluluklardan kaçmak. Zor olan, insanın kendi içindeki karanlığı görmesidir. Daha zor olan, gördükten sonra değişmeye razı olmasıdır. SON… s. 261

ın kendine verdiği cevaptır. Ben kimim, neye razıyım, hangi değeri kaybedersem kendim olmaktan çıkarım? Bu sorular kişisel görünür; fakat hiçbir zaman yalnız kalmaz. İnsan cevabını ailesinden, dilinden, inancından, mahallesinden, okuduğu metinlerden ve gördüğü örneklerden alır. Cemiyet katında kimlik, ortak hayatın terbiyesidir. İnsanlar aynı şehirde yaşayabilir, aynı pazardan alışveriş yapabilir, aynı yolları kullanabilir. Fa s. 15

Mahalle, evlerin yan yana dizilmesinden ibaret değildir. Bir toplumun gündelik vicdan alanıdır. Çocuk orada görülür, yaşlı orada hatırlanır, yoksul orada fark edilir, hata orada yumuşatılır. Modern şehir mahalleyi örselediğinde insan kalabalık içinde yalnız kalır. Mahalle kültürü baskıcı gözetimle karıştırılmamalıdır. Sahih mahalle, insanı boğan değil, taşıyan çevredir. Bugün mahalleyi yeniden düşünmek, apartman, okul, sokak ve dijital… s. 177