Teknik

yaşar. Duvarlar ona ait değildir, pencerenin baktığı yön de. Bugün birçok kelimeyi kullanıyoruz; fakat onları hangi anlam dünyasının içinden konuştuğumuzu çoğu zaman fark etmiyoruz. İlerleme dediğimizde sadece teknik artışı mı anlıyoruz? Özgürlük dediğimizde sorumluluktan kopuşu mu? Birey dediğimizde şahsiyeti mi, yoksa yalnızlığı mı? Gelenek dediğimizde canlı bir tecrübeyi mi, donmuş bir tekrar kalıbını mı? s. 36

Hira Dağı'nın Çocukları 35 Batı'yı tek parça karanlık gibi anlatmak kolaydır. Fakat kolay olan çoğu zaman doğruyu eksiltir. Batı, bilimde, teknikte, kurum üretiminde, hukuk düşüncesinde ve kendi kendini eleştirme geleneğinde büyük bir birikim oluşturdu. Bunu inkar eden metin, daha ilk adımda güven kaybeder. Hakikat borç kabul eder. Ne var ki aynı s. 38

ten bitirilmek isteniyor mu? Suriye Savaşı 2011'de başladı. Yıllar boyunca BM Güvenlik Konseyi defalarca toplandı; Cenevre'den Astana'ya, Moskova'dan Kahire'ye masalar kuruldu. Binlerce diplomat, arabulucu ve teknik uzman uğraştı. Uzun süre sonuç açık kaldı: rejim yıkılmadı, muhalefet kazanmadı, dış güçler çekilmedi, barış kurulmadı. Dengeler değişse, aktörler yer değiştirse ve rejim sonrası yeni bir evre açılsa bile s. 13

temi çöküşün eşiğine gelmişti. Kameraların yakaladığı yüzlerde aynı soru okunuyordu: bu gerçekten sistemin başarısızlığı mıydı, yoksa sistemin kimin için çalıştığını gösteren çıplak bir an mı? Bu soru, krizin teknik değil ahlaki tarafını açığa çıkarıyordu. 2008'de küresel finans sistemi fiilen kurtarıldı. 700 milyar dolarlık ABD kurtarma paketi, merkez bankalarının trilyonlarca dolarlık "parasal genişleme" operasyonl s. 14