Sistem

York. Lehman Brothers'ın genel merkezi. Binlerce çalışan kollarında karton kutularıyla binadan çıkıyordu. Dünyanın dördüncü büyük yatırım bankası iflas başvurusu yapmıştı. Wall Street donmuştu. Küresel finans sistemi çöküşün eşiğine gelmişti. Kameraların yakaladığı yüzlerde aynı soru okunuyordu: bu gerçekten sistemin başarısızlığı mıydı, yoksa sistemin kimin için çalıştığını gösteren çıplak bir an mı? Bu soru, krizi s. 14

i neden durdurulamıyor?" "Suriye barışı neden bir türlü gelmiyor?" "Yoksulluk yüzyıllardır gündemde, neden bitmiyor?" "Göç krizi neden yönetilemiyor?" Bu soruların arkasında genellikle iki varsayım yatıyor. Ya sistem başarısız, kurumlar, politikacılar, uluslararası örgütler yetkin değil. Ya da sistem iyi niyetli ama çok karmaşık sorunlarla karşı karşıya. İkinci açıklama daha şefkatli, daha makul görünüyor. s. 18

u salonlarına bırakılamaz. Bu düzeni acelemiz, ucuzluk beklentimiz, yatırım tercihimiz, oyumuz, sessizliğimiz ve her şeyi hemen isteme alışkanlığımız da besliyor. Ancak bütün yükü bireysel vicdana yıkmak, büyük sistemlerin sevdiği başka bir kaçıştır. Bir şişenin geri dönmemesini yalnız onu yanlış kutuya atan kişiye anlatmak, şişeyi milyarlarca kez piyasaya süren iş modelini görünmez kılar. Bu sayfalar suçluluk… s. 8

Çağımızın çelişkisi tam da burada başlıyor: İyi haber ile bütün gerçek aynı şey değil. Bir reklamda dönen rüzga r türbini gerçektir. Şirket o türbine para ayırmış olabilir. Elektrikli otomobil, çoğu elektrik sisteminde yaşam döngüsü boyunca benzinli otomobilden daha az sera gazı salabilir. Yeşil çelik gereklidir. Verimli klima sıcak dalgasında hayat kurtarır. Geri dönüşüm hiç yapılmamasından… s. 10